5 Ağustos 2013 Pazartesi

7 Mayıs 2013 Salı

BEN KIŞTIM ANCAK SANA ARADA MEVSİMLER VARDI

Aklımın en gizli köşesindeydin sen,ansızın çıkıverdin.
Çekip aldım seni,yüreğim ufak ufak çarparken.
Beyaz bir tomurcuktun açtın tüm benliğimde,sardı kokun her yeri.

Sesinin perdesinde,buğusunda sallandığım o günler..
En mahrem mabedimde,pembe bir düşün başlangıcıydın.

Yok olurken var olmayı hatırladığım,
Sevmeme izin verilmeyen,yasak bir kentin içinde,
Hiç yıkılmayacak ayak seslerinin cesaretini sevdim ben senin.

Taşıdığım baharı yaşarken deli kanımda,
Ben kıştım ancak sana,arada mevsimler vardı.

Uzak bir ülke gibiydim
Belki gitsen de,hiç alışamayacağın.

Bir ölüm sessizliği kanat çırparken yüreğimde
Ben kıştım ancak sana,arada mevsimler vardı.


                                         Mart/2003/İstanbul



19 Nisan 2013 Cuma

Bir Zaman Tünelinde

Sözler vardı,yüzler vardı
Bir zaman tünelinde..

Anılarım kaldı,ışıklar kapandı.
Karanlığa gömüldü fotoğraflar
Ayak izlerim kaldı,kapılar kapandı.
Açan yok..
Duyan yok sesimi.

Sözler vardı,yüzler vardı
Bir zaman tünelinde.
Gülüşün kaldı elimde,
Seni çizdim yüzüme..
Sevgiyle açılsın kapılar,
Yüzüme yüzüme..

Aşkın izleri kaldı kapılar kapandı.
Açan yok,duyan yok sesimi

Sözler vardı,yüzler vardı
Bir zaman tünelinde..


                             15/12/2001

İnsan!

Gecenin arkasında ağlayan güneş..
Yüzündeki çizgileri gölgede yıkayan bahar.
Yalnızlığın dipsiz kuyusuna düşen ''Yusuf ''

Kimi vakit sonsuzluğa şimşek çakan,
Kimi vakit sevdaya dalan düşler perisi.

Bir günahın arkasında,bir uykunun en hapsolmuş hücresindeki
Prangalı bir mahkum.
Bazen,son gücüyle zorbalığa karşı duran bir orta çağ şövalyesi..

Ruhunun acılarını,yağan yağmurlarla ıslatan,
Yıkılmaz gönül kalkanıyla,ayaklarının altındaki topraklara kök salan,
Koşulsuz seven,paylaşan,şükreden,yaşayan
İnsanım ben..
İnsan!

                                                              06/10/2004/İstanbul

Sen Yüreğimde Nefessiz

Duvarları aşınca, ardı sıra diziliyor sözler..
Hüzün bulutları dağıldı bak!
Anlamsız kalan hiçbir renk yok şimdi.

Yüzümde bir nergis,ellerimde bir gül dikensiz
Ve yine ''sen''yüreğimde nefessiz.

                                          16/01/2005 İstanbul

3 Nisan 2013 Çarşamba

İçimdeki Seni Sevdim

Ben "icimdeki seni "sevdim..
Oylece durup bakislarindaki sessiz gulumseyisi
Ve yuzundeki cizgilerin yorgun golgelerini
Saclarinin gumus rengi isiltisini..
Bir de icimde durduramadigim heyecanini sevdim.


Ben "icimdeki seni'' sevdim..
Yalnizliginda aglarken bu yuregim,
Durduramadigim zamanin vakitsiz calan zillerinde.


                                                    2004/İstanbul

Müziğim Sustu

Çekildim kara gecenin arkasına.
Sessizliğinde gömüldüm yine yalnızlığımın dipsiz mezarına.
Susunca ansızın tüm anılar,
Yüzümü çeviremedim acılarıma.

Ben sevmeyi beceremedim.
Duygularım ya kırıktı,aklımsa hep karışık.


Eskiden dokunurken notalara inceden,
Hayalin ilhamım olurdu meleklerimle piyanomun başında.
Şimdi ne minik ellere verecek kadar bemolüm,
Ne de tuşlara dokunacak kadar dermanım var.


Müziğim sustu,perde kapandı.
Artık ''maestro'' yorgun ağlamaklı.

                                          Cezayir/26 Nisan 2007

İzleyiciler